ខេត្ត ប៉ៃលិន

ខេត្តប៉ៃលិន : មានរមណីយដ្ឋាន ៤កន្លែង គឺ

   -រមណីយដ្ឋានភ្នំយ៉ាត : ជាតំបន់រមណីដ្ឋានវប្បធម៌ប្រវត្តិសាស្ត្រវត្តអារាម រចនាឡើងតាមរចនាបថជនជាតិកូឡា ។

   -រមណីយដ្ឋានស្ទឹងកុយ : មានចម្ងាយ ២០គ.ម ពីទីក្រុងប៉ៃលិន ស្ថិតក្នុងសង្កាត់ ស្ទឹងកាច់ ស្រុក សាលាក្រៅ ។

  ៣-រមណីដ្ឋានទឹកធ្លាក់អូរអែម : មានចម្ងាយ ៨ គ.ម ពីទីក្រុងប៉ៃលិន ស្ថិតក្នុង   សង្កាត់ ទួលល្វា ក្រុង ប៉ៃលិន ។

  ៤-រមណីដ្ឋានទឹកធ្លាក់អូរតាវ៉ៅ : មានចម្ងាយ ៥ គ.ម ពីទីក្រុងប៉ៃលិន ស្ថិតក្នុងសង្កាត់ អូរតាវ៉ៅ ក្រុង ប៉ៃលិន ។

       ប៉ៃលិន គឺជាខេត្តបង្កើតថ្មីក្រោយសមាហរណកម្មរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ជាមួយរាជរដ្ឋាភិបាលក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៦ ខេត្តនេះសម្បូរទៅដោយសម្បត្តិធម្មជាតិគ្រប់ប្រភេទមានរ៉ែត្បូងជាដើម ។ ភាពល្បីល្បាញនៃទីក្រុងដ៏តូចមួយនេះ ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាទឹកដីត្បូងពេជ្រ។មានត្បូងមានតម្លៃគ្រប់ប្រភេទ ដូចជាត្បូងកណ្តៀង ត្បូងទទឹម  ពេជ្រ ត្បូងឆាំង ជាដើមត្រូវបានអាជីវករ ប្រជាពលរដ្ឋប្រមូលបានពីក្នុងដីនៃតំបន់នេះ ។ ភាពល្បីល្បាញនៃតំបន់នេះមិនមែនមានតែក្នុងប្រទេសកម្ពុជាប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែនៅបរទេសក៏ទទួលស្គាល់តំបន់នេះផងដែរ  ជាហេតុធ្វើឳ្យអ្នកវិនិយោកនានាចូលមកធ្វើអាជីវកម្មរ៉ែត្បូងកាន់តែច្រើនឡើងៗ។ជាការព្រួយបារម្ភទៅវិញដោយខ្លាចតំបន់ត្បូងពេជ្រមួយនេះ ត្រូវបំផ្លិចបំផ្លាញអស់ធម្មជាតិនិងកំណប់ត្បូងទាំងនោះត្រូវវិនាសអន្តរាយ ព្រមទាំងខូចដីទៀតផង ដោយសារតែក្រុម ហ៊ុនទាំងនេះ បានប្រើម៉ាស៊ីនឧបករណ៍ទំនើបៗ ជីកគាស់ កាយរូងដី ហើយពុំមានការទទួលខុសត្រូវ ធ្វើឳ្យខូចទឹក ដី ព្រៃឈើជាដើមផង ។  

  ១-ភ្នំយ៉ាត 

   

 តំបន់វប្បធម៌ដ៏សំខាន់ក្នុងខេត្តនេះពិតជាផ្តល់ការចាប់អារម្មណ៍ដ៏លើសលប់សម្រាប់ភ្ញៀវដែលបានធ្វើដំណើរមកកាន់ទឹកដីនេះ ។ ភ្នំយ៉ាត គឺជារមណីយដ្ឋានវប្បធម៌និងប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលមានទីតាំងឋិតក្នុងខេត្តប៉ៃលិន តាមបណ្តោយផ្លូវជាតិលេខ ៥៧ ។ ទីនេះជាតំបន់សក្តិសិទ្ធមួយក្នុងក្រុងផងដែរ ព្រមទាំងទីតាំងដែលនៅសល់រ៉ែត្បូង ច្រើនជាងជាងគេក្នុងចំណោមតំបន់ទីតាំងរ៉ែត្បូងសំខាន់ផ្សេងទៀត ។ ភ្នំយ៉ាត មានកម្ពល់ ៦០ម បណ្តោយ ៧០០ម និងទទឹង ៣០០ម មានកាំជណ្តើរឡើងដល់កំពូលភ្នំ សរុប ៤២កាំ ។ វត្តនៅលើភ្នំយ៉ាតសាងសង់តាមចរនាបថជនជាតិកូឡា ដែលរស់នៅតំបន់នេះ ។

 

  ២-ស្ទឹងកុយ 

 

        ឋិតក្នុងភូមិ កុយ សង្កាត់ ស្ទឹងកាច់ ស្រុក សាលាក្រៅ រមណីយដ្ឋានស្ទឹងកុយ ជាតំបន់ទេសចរធម្មជាតិ ក្នុងទឹកដីខេត្តត្បូងពេជ្រ ដែលមានទេសភាពស្រស់ស្អាតមានតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ ។ តំបន់នេះមានព្រៃឈើខៀវស្រងាត់ អមសងខាងដងស្ទឹងទឹកថ្លាឈ្វេងត្រជាក់ស្រឹប លាយឡំជាមួយខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ អាចឳ្យទេសចរនានា ទៅកំសាន្តទាំងរដូវប្រាំង និងរដូវវស្សា ។ តំបន់នេះផងដែរត្រូវបានគេរំពឹងទុកនឹងក្លាយជាតំបន់ទេសចរគំរូមួយក្នុងខេត្តត្បូងពេជ្រនេះ ដែលអាចទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរបានច្រើន  នាពេលអនាគត ។  

  ៣-ទឹកធ្លាក់អូរអែម  

       មានចម្ងាយ ៨ គ.ម ពីទីក្រុងប៉ៃលិន ស្ថិតក្នុង   សង្កាត់ ទួលល្វា ក្រុង ប៉ៃលិន តំបន់នេះមានព្រៃឈើតូចធំច្រើនអនេកទេសភាពខៀវស្រងាត់ សូរសំលេង បក្សាបក្សី យំលាន់ឮអមតាមដងផ្លូវធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់ទឹកធ្លាក់ ។ ពេល ធ្វើដំណើរជិតដល់តំបន់ទឹកធ្លាក់ឮសូរសំលេងទឹកធ្លាក់ ព្រមទាំងមានខ្យល់បក់នាំមកនៅបរិយាកាសដ៏មនោរម្យ ដែលជាទីទាក់ទាញចិត្តភ្ញៀវទេសចរគ្រប់រូប ។

  ៤-ទឹកធ្លាក់អូរតាវ៉ៅ 

      មានចម្ងាយ ៥ គ.ម ពីទីក្រុងប៉ៃលិន ស្ថិតក្នុង សង្កាត់ អូរតាវ៉ៅ ក្រុង ប៉ៃលិន ។ តំបន់នេះមានផ្លូវធ្វើដំណើរងាយស្រួលដោយរថយន្ត ទេសភាពតាមដងផ្លូវអមដោយធម្មជាតិស្រស់ខៀវស្រងាត់ ព្រមទាំងមានសំលេងបក្សាបក្សីយំឮសូរ សំលេងប្រៀបដូចដូរតន្ត្រីរត្រៀមចាំកំដរភ្ញៀវទេសចរដែលមកកាន់ទីនេះ ពេលដែលភ្ញៀវ ធ្វើដំណើរជិតដល់ទឹកធ្លាក់សំលេងទឹកទង្គិចនឹងថ្មដា បែកចេញជាផ្សែងចំហាយទឹកត្រជាក់ ហោះតាមខ្យល់មកក្រសោមកាយភ្ញៀវទេសចរ ធ្វើឳ្យមានបម្លាស់ប្តូរមនោរម្មណ៍ភ្លេច អស់នូវក្តីកង្វល់ មានតែជីវិតចាប់ផ្តើមជាថ្មីជាមួយធម្មជាតិនៅទីនេះ ។

      ប៉ៃលិន ជាខេត្តភាគខាងជើងនៃជួរភ្នំក្រវាញ នៅភាគខាងលិចប្រទេសកម្ពុជា ហើយមានចម្ងាយ ២៥គ.ម ពីព្រំដែនប្រទេសថៃ ។ ខេត្តនេះព័ទ្ធជុំវិញដោយខេត្តបាត់ដំបង ដែលផ្តាច់ចេញពីខេត្តបាត់ដំបង ក្រោមគោលនយោបាយឈ្នះៗរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៦ ខេត្ត ប៉ៃលិន មានការទាក់ទាញបែបធម្មជាតិជាច្រើន បូករួមទាំងទស្សនីយភាព ជូរភ្នំ ទឹកជ្រោះ និងព្រៃឫស្សី  ។

      កន្លែងដែលគួរឳ្យទាក់ទាញផ្សេងទៀត សម្រាប់ទទួលភ្ញៀវទេសចរគឺវត្តរតនសោភ័ណ ជាវត្តសង់ឡើងតាមចរនាបថរបស់ជនជាតិកូឡា (ភូមា) មានអាយុកាល ៥៧០ឆ្នាំ មកហើយ ។ ចរិតលក្ខណៈរបស់ជនជាតិភូមា ត្រូវបានចារឹកនៅលើក្លោងទ្វារចូល ។ នេះជាភស្តុតាងនៃការតាំងទីលំនៅរបស់ជនជាតិភូមា ដំបូងដែលបានរស់នៅតំបន់នេះ ។ ជាការពិតជនជាតិភូមាជាអ្នករកឃើញត្បូងពេជ្រដ៏មានតម្លៃ ហើយប៉ៃលិនក៏ក្លាយជាមជ្ឍមណ្ឌរ៉ែធំជាងគេសម្រាប់ត្បូងកណ្តៀង ត្បូងទទឹម នៅតំបន់ឥណ្ឌូចិន ។ ភ្នំយ៉ាត មានកន្លែងល្អៗ មួយចំនួនទៀតដែលភ្ញៀវទេសចរអាចឃើញសកម្មភាពជីករ៉ែត្បូង នៅសព្វថ្ងៃនេះ ។ 

ឧទ្យាជាតិនៅកម្ពុជា 

  ប្រទេសកម្ពុជា មានតំបន់ទេសចរសំខាន់ៗ មួយចំនួនដែលបានចាត់១ចូលជាឧទ្យានជាតិ ពោលគឺ ជាទីតាំងសម្រាប់លំហែផង និងជាទីតាំងការពារព្រៃធម្មជាតិ និងសត្វព្រៃផងដែរ ។ ឧទ្យានជាតិនេះ ត្រូវបានកំណត់ឡើងដោយព្រះរាជក្រិត ។

  ឧទ្យានជាតិមាន ៧កន្លែងដូចជា៖

១.ឧទ្យាជាតិព្រះសុរាម្រិតគិរីរម្យ មានទីតាំងក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ និងខេត្តកោះកុង ដែលមានផ្ទៃដីទំហំ ៣៥០០០ហិចតា ជាទីតាំងដែនជម្រកសត្វព្រៃ និងព្រៃឈើដោយមានការបង្កើតជាសហគមន៍ប្រជាពលរដ្ឋ សម្រាប់ការពារព្រៃនិងសត្វនៅតំបន់នោះ។

២.ឧទ្យាជាតិវិរៈជ័យ មានទីតាំងក្នុងខេត្តស្ទឹងត្រែង និង​ រតនៈគិរី ដែលមានផ្ទៃដីទំហំ ៣២៥០០ហិចតា ។

៣.ឧទ្យានជាតិភ្នំគូលែន ឋិតក្នុងខេត្តសៀមរាប មានផ្ទៃដីសរុប ៣៧៥០០ហិចតា ។

៤.ឧទ្យានជាតិសីហនុរាម ឋិតនៅចន្លោះកោះថ្មីក្នុងខេត្តព្រះសីហនុ ដែលមានផ្ទៃដី២១០០០ហិចតា ។

៥.ឧទ្យានជាតិកែប ឋិតនៅខេត្តកែប មានផ្ទៃដី ទំហំ ៥០០០ហិចតា ។

៦.ឧទ្យានជាតិព្រះមុន្នីវង្សបូកគោ ឋិតក្នុងខេត្តកំពត មានផ្ទៃដីទំហំ ១៤០០០០ហិចតា។

៧.ឧទ្យាជាតិបទុមសាគរ មានទីតាំងក្នុងខេត្តកោះកុង ដែលមានផ្ទៃដីទំហំ១៧១២៥០ហិចតា ។ 

 

 

មាតិកា

Follow me on Google Plus

Like us on facebook

Hello World